De geschiedenisTurf voor VlielandIn september 1905 liep de Luctor et Emergo van stapel bij Barkmeijer in Sneek. Een ijzeren tjalk zonder motor, met de zeilen als voortstuwing. Zo'n dertig jaar later kreeg het schip van de nieuwe eigenaar de naam Zuiderzee. Ze zeilde decennia lang met vracht over de ruime Nederlandse binnenwateren en Hollandse rivieren. Het schip vervoerde in die tijd onder andere hout, zand en turf. Van het zand werden bijvoorbeeld wegen aangelegd op het voormalige eiland Wieringen, op de turf werden de bossen op Vlieland geplant. |
 |
|
 |
Houten luikenDe schipper en zijn knecht laadden de vracht via de houten luiken in het ruim. Diezelfde luiken zijn nog steeds te zien vanuit het dagverblijf. Achterop het schip staat het schippersverblijf, de roef, waar rond de oorlogsjaren de schipper, zijn vrouw en hun twee dochters woonden. In het vooronder heeft de maat (nog steeds) zijn kooi. |
|
Lamme armTijdens de Tweede Wereldoorlog is het schip meerdere malen beschoten en heeft het zelfs verborgen gelegen in de buurt van Drachten. De Zuiderzee heeft jarenlang met zijschroef ("Lamme Arm") gevaren, als hulpmotor (naast de zeilen) voor manoeuvres. Tientallen jaren voer het schip vracht op de motor, totdat een liefhebber het schip kocht en het weer tuigde als zeilschip. |
 |
|
 |
Oude routes nieuwe ‘lading’Met een iets hogere mast en een groter zeiloppervlak zeilt het schip nu haar oude routes met een nieuwe "lading": gasten. De kleuren van het schip zijn nog origineel, evenals de roef en de houten luiken; benedendeks is het schip verbouwd tot een gezellig gastenverblijf met verwarming en warm water. |
|
| Tweet |
|